Historia jazzu w Polsce – Krystian Brodacki

0

„Historia jazzu w Polsce” Krystiana Brodackiego, to książka, na którą polska jazzologia czekała wiele lat. Dotkliwy brak opracowania dziejów jazzu w Polsce skłonił do przedsięwzięcia ambitnego, niemal karkołomnego, gdyż postawiło ono przed jej autorem szereg wyzwań, z których najważniejszym było holistyczne ujęcie całości opisywanego zjawiska.

Brodacki podniósł poprzeczkę jeszcze wyżej – postanowił przybliżyć czytelnikom polskie losy jazzu w popularnonaukowym stylu, dlatego też jazz jego oczami (i uszami) to nie tylko dźwięki, koncerty i płyty. To także ludzie i historia, miejsca i sytuacje, emocje i tęsknoty, to chwile promienistej sławy i chwile gorzkich rozczarowań.

Książka w chronologiczny sposób omawia zjawiska i tendencje polskiego jazzu, od nieśmiałych początków z lat 20. ubiegłego stulecia, przez coraz liczniejsze kontakty z zagranicą i inspiracje, aż po umocnienie solidnych fundamentów tego rodzaju muzyki w Polsce i zainfekowanie „bakcylem jazzu” nie tylko pokaźnego grona utalentowanych twórców, lecz również całej rzeszy słuchaczy. Mnogość cytatów z wypowiedzi muzyków i krytyków muzycznych nadaje książce wartość naukową, ale również uatrakcyjnia snutą opowieść, pozwalając wniknąć w ducha przeszłych dni, które upływały pod znakiem jazzowych brzmień.

Krystian BRODACKI publicysta, krytyk, fotograf, pianista, konferansjer. Ukończył Politechnikę Krakowską i Studium Dziennikarskie UW. Autodydakta muzyczny. W latach 1971 – 1978 był kierownikiem artystycznym i organizacyjnym zespołu Asocjacja Hagaw. W latach 1976 – 1977 pełnił funkcję przewodniczącego Sekcji Krytyków PSJ, od 1982 do 1986 r. – wiceprezesa PSJ. W 1980 r. wydał antologię Polskie ścieżki do jazzu, a w 1984 monografię Follow Namysłowski. Zainicjował i poprowadził Jazz Film Salon, jedyny na świecie konkurs filmów o tematyce jazzowej (1983 – 1991, Łódź, Wrocław, Warszawa, 8 edycji, podczas których pokazano ok. 300 filmów dokumentalnych i fabularnych z całego świata). Jako publicysta muzyczny współpracował z miesięcznikiem „Jazz” (1967 – 1971), „Jazz Forum” (1968 do dziś, w latach 1986 – 1994 zastępca redaktora naczelnego) i z różnymi periodykami, jak „Tygodnik Solidarność”, czy „Musica Jazz” (Mediolan). Prowadził także audycje jazzowe i inne (np. „Rzeczpospolita Narodów”) na falach programów I i III PR, oraz Radia Kraków. W swym dorobku ma kilkaset artykułów i wywiadów o tematyce jazzowej. W 2002 r. opublikował album swych fotografii pt. „Święte Znaki”.

Wydawca: PWM, Nr ISBN: 978-83-224-0917-6, Format: B5, Stron: 632, Rok wydania: 2010, Oprawa: twarda z obwolutą, Wersja językowa wydania: pol., Nr kat.: 20675, Cena: 79,00 zł

Wydawnictwo PWM oddaje do rąk Czytelników nową książkę Krystiana Brodackiego pt. „Historia jazzu w Polsce”. Zagadnienie dziejów jazzu na polskich terenach to temat, który do tej pory nie doczekał się pełnego i dogłębnego opracowania. Niniejsza publikacja wypełnia tę lukę. Popularnonaukowy styl, ogromna wiedza oraz odwaga w formułowaniu własnych sądów to zalety tej książki. Autor nie ukrywa, że jego celem było przedstawienie takiej historii jazzu w Polsce, jaką widzi z własnej perspektywy, przez pryzmat własnych doświadczeń.

Brodacki, snując narracje o jazzie w Polsce, nie pomija tak istotnych zagadnień jak dzieje i rozwój jazzu w Europie i USA. Innym, równie istotnym kontekstem są wydarzenia o charakterze politycznym i obyczajowym, które nie pozostawały bez wpływu na różne środowiska artystyczne, w tym także na muzyków. Autor konfrontuje to, co działo się w polskim jazzie z tym, co działo się w Polsce i na świecie, zauważając, że wydarzenia historyczne miały newralgiczny wpływ na postawę polskich twórców i słuchaczy. Pozwala czytelnikom zajrzeć za kulisy estrad oraz być świadkiem anegdotycznych wydarzeń, wplatając zaś w narracje liczne cytaty i fragmenty rozmów osiąga efekt wciągającej w fabułę opowieści.

Narracja ma charakter chronologiczny, począwszy od lat 20. XX wieku aż po czasy najnowsze, ale śledzimy nie tylko kolejne mijające lata i wiążące się z nimi konkretne wydarzenia o charakterze muzycznym i pozamuzycznym, lecz również obserwujemy ludzi, ich przyjaźnie, relacje, twórcze postawy, nadzieje… Jazz dla Brodackiego to przede wszystkim jednostki i ich emocje. Emocje, których również nie mogło zabraknąć w jego książce. Przed czytelnikiem wyłania się obraz środowiska, które jest prężne, odnosi sukcesy, jest cenione w świecie, oryginalne, ale także niepozbawione wad i wewnętrznie niespójne. Jeśli jeszcze dołączymy do tego zawirowania polskiej historii, słabości ludzkiej natury i niepohamowaną potrzebę tworzenia, otrzymamy niezwykle dynamiczną panoramę polskiej sceny jazzowej.